NAJŚWIĘTSZE SERCE PANA JEZUSA - BĄDŹ PRZYJACIELEM.

PRZYJACIELE DUSZ CZYŚĆCOWYCH
Przyjaciele Dusz CZyśćcowych  www.PDCZ.pl
Idź do spisu treści

Menu główne:

NAJŚWIĘTSZE SERCE PANA JEZUSA

 
 


NAJŚWIĘTSZE SERCE PANA JEZUSA
Święta Małgorzata Maria Alacoque

Objawienia Serca Jezusowego w Paray le Monial odbiły się tak wielkim echem w chrześcijańskim świecie i ich wpływ nań był tak znaczący, że wielu ludzi uważa, iż miejsce to jest kolebką kultu Serca Jezusowego, a św. Małgorzata jego inicjatorką...

Pierwsze objawienie
27 grudnia 1673 roku, w uroczystość św. Jana Ewangelisty Jezus po raz pierwszy ukazał swojej powiernicy swe Najświętsze Serce. Działo się to w czasie modlitwy przed Najświętszym Sakramentem. Nagle Małgorzata Maria poczuła się ogarnięta obecnością Bożą,a następnie, podobnie jak to się zdarzyło św. Janowi w czasie Ostatniej Wieczerzy, Pan Jezus pozwolił jej - w formie widzenia - długo spoczywać na swojej piersi i wyjawił jej cuda swej miłości w tajemnicy Jego Serca. Dał jej poznać swe gorące pragnienie, aby ludzie Go miłowali, pragnienie zachowania ich od wiecznego zatracenia, do którego wiedzie ich szatan. Marzeniem Jezusa było, aby ludzie poznali Jego Serce wraz z Jego skarbami miłości, miłosierdzia, łask i z zapewnieniem o wiecznym zbawieniu. Aby mógł to wszystko dla nich uczynić, ludzie powinni oddawać Mu cześć „w symbolu ludzkiego serca". Jezus domagał się, żeby obraz Jego Serca był wystawiony do publicznej czci, by mógł poruszyć ludzkie serca. Wszędzie, gdzie ten obraz będzie wystawiony i czczony, będzie zlewał na ludzi swoje łaski i błogosławieństwo. Kult Jego Serca stanowi „ostateczny gest Jego miłości" na drodze do zbawienia ludzkości, wyrwania jej z mocy szatana i wprowadzenia królestwa Bożego do serc. Pan Jezus powiedział jeszcze do swojej służebnicy:
„Moje serce jest przepełnione miłością do ludzi, a szczególnie do ciebie, do tego stopnia, że nie mogę powstrzymać więcej płomienia tej gorącej miłości, pragnę ją rozlać na ludzi za twoim pośrednictwem oraz ubogacić ich tym cudownym skarbem. Wybrałem ciebie do wykonania tego wielkiego dzieła".
Podczas gdy Małgorzata Maria odbierała to przesłanie, widziała taki obraz: „Serce Jezusa było jakby na tronie z płomieni ognistych, jaś
niejszych od słońca i przeźroczystych jak kryształ. Rana zadana Mu na krzyżu była dobrze widoczna. Serce było okolone koroną cierniową, której ciernie oznaczały nasze grzechy. Nad sercem unosił się mały krzyżyk, który oznaczał, że od samego wcielenia życie Jezusa było naznaczone krzyżem". Pan Jezus po przekazaniu swojego Serca Małgorzacie wziął Je od niej z powrotem i umieścił w swojej piersi, a następnie przekazał swojej powiernicy w formie ognistych płomieni. Aby nie miała wątpliwości co do tego wydarzenia, miała zawsze czuć ból w lewym boku piersi oraz odczuwać ustawiczne pragnienie.

Drugie „wielkie objawienie"
Miało ono miejsce w pierwszy piątek miesiąca w 1674 roku. Pan Jezus ukazał swoje Serce „umiłowanej uczennicy", bo tak nazwał On Małgorzatę Marię. O tym objawieniu napisała:
Jezus, mój słodki Mistrz, przyszedł do mnie promieniujący chwałą, szczególnie Jego pięć ran świeciło jak słońce, a z Jego chwalebnego ciała wychodziły na wszystkie strony promienie, najwięcej wychodziło ich z Jego klatki piersiowej".
Pierś Jezusa wydawała się piecem, w którym płonie ogień. Następnie Chrystus ukazał swojej służebnicy „najświętsze i uko
chane Serce". Jezus żalił się przed Małgorzatą na ludzką niewdzięczność. Powiedział jej, że ludzkość o Nim zapomina i nie zna Go, co boli Go znacznie bardziej, niż wszystko co wycierpiał podczas swej męki. Uczyniłby dla ludzi wszystko, gdyby Mu okazali choć trochę miłości. „Za dobro, które czynię dla ludzi, odpłacają mi porzuceniem i pogardą", żalił się Jezus. Prosił On naszą świętą o miłość wynagradzającą za tę niewdzięczność. W tym celu poprosił ją o czuwanie modlitewne, które nazywamy dziś Godziną świętą. Każdego tygodnia, w nocy z czwartku na piątek, od godziny 11 do północy Małgorzata trwała na czuwaniu modlitewnym. Rozważała przed tabernakulum mękę Chrystusową w Ogrodzie Oliwnym. Ta nocna godzina medytacji wprowadzała ją w stan cierpień Chrystusa w Getsemani. Małgorzata prosiła wtedy - wraz z Jezusem - o miłosierdzie dla grzeszników 1 starała się przez to ulżyć cierpieniom, których Chrystus doznawał, gdy opuścili Go apostołowie, niezdolni do czuwania z Nim nawet przez godzinę. O swoich cierpieniach w Ogrodzie Oliwnym Pan Jezus tak opowiadał później Małgorzacie: „To właśnie tu cierpiałem znacznie więcej niż przez całą moją mękę, czułem się tu opuszczonym od nieba i ludzi, obciążonym wszystkimi grzechami ludzkości".
W pierwszym objawieniu Pan Jezus ukazał Małgorzacie Marii płomienną miłość, jaką ma dla istot ludzkich. W drugim objawieniu ukazał jej, że Jego miłość jest niekochana i wzgardzona, a On opuszczony i zapomniany przez ludzi. Nasza święta miała za zadanie nie tylko uświadomić bliźnim miłość Serca Jezusowego, lecz również wynagrodzić Mu za zniewagi i ludzką niewdzięczność.

„Wielkie objawienie”
Rzecz działa się w dniach od 15 do 20 czerwca 1675 roku; była to oktawa Bożego Ciała. Małgorzata Maria adorowała Najświętszy Sakrament w kaplicy domowej. Nagle otrzymała od Boga „nadzwyczajne łaski Jego miłości". Następnie Pan Jezus ukazał Małgorzacie swoje Serce i powiedział do niej:
„Oto Serce, które tak bardzo ukochało ludzi, które oddało się aż do skonania, aby ukazać im swoją miłość. Zamiast wdzięczności, otrzy
muje od nich niewdzięczność".
Jezus wyjaśnił zakonnicy, że ta niewdzięczność polega na „wzgardzie, braku szacunku, świętokradztwach i obojętności", okazywanych Mu w Najświętszy
m Sakramencie, czyli w Świętej Eucharystii. Powiedział też, że osoby, które sprawiają Mu najwięcej cierpień, to dusze Bogu poświęcone, postępujące w niewłaściwy sposób. Jezus prosił o wynagrodzenie; chciał, aby w oktawie po Bożym Ciele obchodzono specjalne święto dla uczczenia Jego Serca. Podczas tego święta miano przyjmować Komunię Świętą wynagradzającą i odprawiać nabożeństwo przebłagalne. "Pan Jezus przyrzekł, że Jego Serce otworzy się wraz z łaskami dla tych, którzy przyczynią się do wprowadzenia tego święta, jak również tych, którzy będą je obchodzili".
Taki był początek obchodzenia uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego. Święty Jan
Eudes wprowadził to święto w swoich wspólnotach już w 1672 roku i biskupi zatwierdzili je w poszczególnych diecezjach. Pan Jezus prosił jednak, by święto Serca Jezusowego było obchodzone w całym Kościele.

Stolica Apostolska, który postępuje roztropnie i wolno, pozwoliła na obchodzenie go 90 lat później, w 1765 roku, zatwierdzając odpowiedni formularz brewiarzowy i mszalny. Dopiero w 1856 roku, na prośbę biskupów francuskich, święto Serca Jezusowego zostało wprowadzone w całym Kościele powszechnym. Święta z Paray miała polecenie wprowadzić do Kościoła uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego. Jezus zalecił jej, aby zwróciła się o pomoc w wypełnieniu tego zadania do ojca La Colombiere - ten zaś był człowiekiem bardzo wytrwałym w pokonywaniu trudności.


Obietnice
Od XIX wieku rozpowszechniano skrótowe wydania dwunastu obietnic, zatytułowane Przyrzeczenia Serca Jezusowego, dane Małgorzacie Marii.
W publikacjach tych ograniczano się do usystematyzowania i skrócenia słów św. Małgorzaty; czasem modyfikacje były tak duże, że tekst kompletnie odbiegał od oryginału. Trzeba również stwierdzić, że polowa z tych obietnic, jeśli nawet została zawarta w pismach Małgorzaty Marii, nie pochodziła od Pana Jezusa. W rzeczywistości istnieje jedynie sześć obietnic danych przez Jezusa czcicielom Jego Boskiego Serca. O czterech pierwszych przyszła święta pisała w liście z 24 sierpnia 1685 roku, adresowanym do matki Saumaise:
„On mi przyrzekł, że:
- ci wszyscy, którzy będą Mu poświęceni i oddani, nigdy nie zginą;
- będąc źródłem wszelkiego błogosławieństwa, rozleje je obficie w tych wszystkich miejscach, gdzie będzie umieszczony i czczony obraz Jego Boskiego Serca;
- zjednoczy rodziny podzielone i będzie je chronił i pomagał tym, którzy będą w potrzebie i zwrócą się do Niego z ufnością o pomoc;
- rozleje kojący olej swojej gorącej miłości na wszystkie wspólnoty, które powierzą się Jego szczególnej opiece; odwróci ciosy Bożej sprawiedliwości i udzieli im swojej łaski, gdy będą jej pozbawieni".

Piąta obietnica dotyczy apostołów szerzących kult Najświętszego Serca Jezusowego. Jej tekst znajduje się w liście siostry Małgorzaty do jej kierownika duchowego, a brzmi tak:
„Mój Boski Mistrz dał mi poznać, że ci, co pracują dla zbawienia innych, będą pracować z sukcesem i posiądą sztukę poruszenia serc najbardziej zatwardziałych, jeżeli będą mieli nabożeństwo do mojego Serca i jeżeli będą innych do niego zachęcać i wszędzie rozszerzać cześć do mojego Serca".
W liście do matki Saumaise z 1688 roku znajduje się obietnica, którą nazywano powszechnie „Wielką tajemnicą". A oto jej tekst:
„Obiecuję ci w przypływie miłosierdzia Mojego Serca, że moja wszechmocna miłość udzieli tym wszystkim, którzy będą przyjmowali Komunię Świętą przez 9 pierwszych piątków miesiąca, łaski pokuty końcowej i że nie umrą oni w mojej niełasce, bez otrzymania odpowiednich sakramentów. Moje Boskie serce będzie dla nich schronieniem w ostatniej godzinie ich życia".
Należy podkreślić, że Pan Jezus nie powiedział „sakramentów" (tj. sakramentów pojednania i Eucharystii), ale „odpowiednich sakramentów", czyli środków odpowiednich dla każdej duszy, aby mogła przyjąć Bożą łaskę, która usprawiedliwia i zbawia. Te obietnice nie są magiczną formułką pozwalającą dojść do szczęśliwości wiecznej bez większego wysiłku. Są one niejako dodatkiem do trudnych wymagań. Bóg udzieli człowiekowi swej łaski jedynie wtedy, gdy spełni on konieczne wymagania. Obietnice z Paray potwierdzają jedynie to, co nakazuje Ewangelia. Wymagają one wielkodusznego nastawienia do życia, zerwania z wszelkim grzechem i egoizmem oraz wierności w służbie Bożej. One „wabią serce", jak mówił św. Franciszek Salezy, lecz wcale nie zwalniają z pójścia wąską drogą, o której mówił Zbawiciel, konieczną, aby dusze mogły wejść do życia wiecznego.

 
 
 
 

W 1977 roku w wydawnictwie Resiac ukazała się biografia zatytułowana Święta z Paray, Małgorzata Maria. Rok później to samo wydawnictwo opublikowało pracę pod tytułem Nauczanie i duchowość św. Małgorzaty Marii.
NAJŚWIĘTSZE SERCE PANA JEZUSA -
Autor O. Gerard Dufour, Wydawnictwo ORDO - Wydawnictwo Księży Sercanów. Chenoves, 31 marca 1978 roku, Jean Ladame.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Strona główna | SIOSTRA FAUSTYNA | Tajemnica Milosierdzia Bozego | Historia powstania obrazu Milosierdzia Bozego | Tajemnica Koronki do Milosierdzia Bozego | CZYSCIEC WIDZIANY PRZEZ SW. FAUSTYNE | PIEC POSTACI NABOZENSTWA DO MILOSIERDIZA BOZEGO | a. Obraz Jezusa Milosiernego. | b. Swieto Milosierdzia Bozego | c. Koronka do Milosierdzia Bozego | d. Godzina Milosierdzia | e. Szerzenie czci Milosierdzia. | SW. MALGORZATA MARIA ALACOQUE | NAJSWIETSZE SERCE PANA JEZUSA | Pomoc modlitewna duszom czysccowym | Przeslanie | Objawienia | Akt oddania | ŁAGODNY MISTRZ, KTORY UCZY POKORY | OBRAZ, KTORY WYCISKA SIE W NASZYCH SERCACH | SERCE OFIAROWANE | Miłosc Blizniego | SAKRAMENT MILOSCI | MATKA | Siostra Lucja | Tajemnica Pierwszych Sobot | wizja piekla | czas | WSPOMNIENIA Z FATIMY | MINIONY CZAS | WYDARZENIA | Regulamin | Napisz do Redakcji | Cytat Miesiąca | WASZE ARTYKULY | FILM | NIEZWYKŁE OCZY MARYI | HEROICZNY AKT MILOSCI | OBRAZ DUSZ | GREGORIANKI | RACHUNEK SUMIENIA | ODPUSTY | PODROZE | PODROZE WYBOR | LICHEN OPIS | FATIMA FOTO | LOURDES FOTO | LA SALETTE OPIS | LA SALETTE FOTO | LOURDES OPIS | LICHEN FOTO | WIKTOROWKI | SANKTUARIUM NA WIKTOROWKACH | MODLITWY | INNE MODLITWY | Hymn Ciebie Boga Wyslawiamy | MAGNIFICAT | MISERERE | LITANIE DO IMIENIA JEZUS | LITANIE DO NAJSWIETSZEGO SERCA JEZUSOWEGO | LITANIE DO NAJDROZSZEJ KRWI CHRYSTUSOWEJ | LITANIE DO MATKI BOZEJ | LITANIE DO SWIETEGO JOZEFA | LITANIE DO WSZYSTKICH SWIETYCH | WIERZE W BOGA OJCA | Z GLEBOKOSCI WOLAM PANIE | Tajemnice Rozanca swietego | Tajemnica Koronki Milosierdzia Bozego | Drog Krzyzowa | SW. BRYGIDA | Tajemnica szczescia | Posłannictwo | sad duszy po smierci | obietnice wybór | obietnice | KATARZYNA EMMERICH | Kosciol Cierpiacy | NAGRODA I KARA W ZYCIU PRZYSZLYM | SW KATARZYNA Z GENUI | Rozprawa o Czysccu | MUZEUM DUSZ | MUZEUM WYBOR | SACRO CUORE DEL SUFFRAGIO | FOLIGNO - ODBITA SPALONA DLON | KORPORAL Z WYPALONYM SLADEM DLONI | slad wypalonego kciuka w modlitewniku. | MARIA SIMMA | M SIMMA WYBOR | Ze skrotu sprawozdania o Marii Simmie | Moje przezycia z Duszami Czysccowymi | Ogólna mapa witryny
www.pdcz.pl
przyjaciele@pdcz.pl
Copyright © 2011 - 2017  PDCZ    All Rights Reserved               www.pdcz.pl           "Przyjaciele Dusz CZyśćcowych"
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego